In de afgelopen jaren heb ik het voorrecht gehad om bij alle grote wijnopleiders in Nederland wijncursussen te kunnen volgen. Ik heb dat met heel veel plezier gedaan, maar mij viel wel iets op. Als je de gehele cyclus op niveaus 2, 3 en 4 volgt, is de lesstof heel vaak een herhaling van zetten. We draaien hetzelfde rondje per land af, alleen iedere keer met iets meer detail. Het aantal pagina’s van de lesboeken neemt bij elk niveau toe, maar de structuur van de inhoud blijft hetzelfde. Op zich is er niets mis mee om lesstof te herhalen en het scheelt een hoop voorbereidingstijd als je al veel voorkennis hebt, maar uitdagend is het natuurlijk niet.
Datzelfde geldt voor het huiswerk. Bij de meeste wijnopleidingen wordt je geacht een les voor te bereiden door de theorie die bij het gegeven thema hoort alvast door te nemen. Ik kwam er al snel achter dat dat in de meeste gevallen niet echt nodig is omdat de theorie van het huiswerk tijdens de les door de docent nogmaals wordt opgelepeld.
Nieuwe thema’s
Bij het ontwerpen van onze vinologenopleiding stond daarom voor ons vast dat de inhoud echt anders moest zijn dan op de niveaus 2 en 3. Wij stapten daarom af van het ‘rondje’ langs de wijngebieden en introduceerden overkoepelende thema’s als ‘cool climate’ en ‘oud versus nieuw’. Als je er echter voor kiest om de theorie niet langer per land, maar per overkoepelend thema te behandelen betekent dat ook dat de inhoud van de bestaande lesboeken niet meer 1-op-1 aansluit op de lesstof die tijdens de les aan de orde komt. Daar komt nog bij dat wij met onze docenten hebben afgesproken dat zij tijdens de lessen vooral informatie delen die niet in de lesboeken staat. Uitdagend? Jazeker! Ingewikkeld? Misschien.
Maar wil je echt op Hbo-niveau aan de slag, dan is noodzakelijk dat je je niet alleen bezig houdt met overdracht van kennis, maar dat je leerlingen juist laat nadenken over het wijnlandschap in groter verband!
